De Psalmen
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
Psalm 133: Ai, ziet, hoe goed, hoe lieflijk is ’t, dat zonen
Vers 1
Ai, ziet, hoe goed, hoe lieflijk is ’t, dat zonen
Van ’t zelfde huis, als broeders samen wonen,
Daar ’t liefdevuur niet wordt verdoofd;
’t Is als de zalf op ’s Hogepriesters hoofd,
De zalf, waarmee hij is aan God gewijd,
Die door haar reuk het hart verblijdt.
Vers 2
Die liefdegeur moet elk tot liefde nopen,
Als d’olie, die, van Arons hoofd gedropen,
Zijn baard en klederzoom doortrekt;
Z’is als de dauw, die Hermons kruin bedekt,
Die Sions top met vruchtbaar vocht besproeit,
En op zijn bergen nedervloeit.
Vers 3
Waar liefde woont, gebiedt de HEER’ den zegen:
Daar woont Hij Zelf, daar wordt Zijn heil verkregen,
En ’t leven tot in eeuwigheid.